sep 182018
 

Het is maar wie je het vraagt natuurlijk.

Intensieve Landbouw = Goed

Volgens een recent rapport in Nature Sustainability, is intensieve landbouw (en veeteelt) de minst slechte oplossing voor het voeden van de groeiende wereldbevolking met behoud van biodiversiteit.

Intensieve Landbouw = Slecht

Volgens een ander recent rapport van de RISE foundation, is intensive veeteelt (en landbouw) zo schadelijk vanwege broeikasgas emissies, nurtiënten vervuiling en de instorting van biodiversiteit, dat deze sector binnen 30 jaar met minstens de helft moet inkrimpen.

Relatief

Veel tegenstrijdiger kan het haast niet. Wellicht is de tegenstelling meer een uitdrukking van de tegengestelde belangen van de diverse opdrachtgevers van deze onderzoeken, dan van onduidelijkheden in de werkelijkheid.

Beide rapporten score heel laag in de ranglijst van aangrijpingspunten voor verandering van ons systeem. Je kan over data eindeloos kibbelen en je komt er niet veel verder mee.

Vanuit permacultuur ontwerp filosofie perspectief en de drie ethische uitgangspunten zou je tot de conclusie kunnen komen dat intensieve landbouw en veeteelt niemand blij maakt. De aarde niet, de mensen niet and al die andere levende wezens al helemaal niet.

Oorzaken buiten beeld

De uitdagingen worden steeds herkenbaarder in ons dagelijks leven, zij het dat het niet altijd even makkelijk is om de verbinding naar oorzaken te leggen. Het uitzonderlijke weer dat we beleven hangt nauw samen met de enorme hoeveelheid mensen op onze planeet. Die mensen eten allemaal. Ze eten steeds meer vlees. De dieren – waar dat vlees vandaan komt – eten ook allemaal. We eten maar een paar soorten planten en dieren. Die verdringen de “wilde” soorten. De biodiversiteit stort in. Habitat voor wilde soorten krimpt. Veel van onze voedsel-dieren produceren veel methaan – een zeer krachtig broeikasgas. Meer mensen doen meer arbeid en gebruiken dus veel meer energie. En dan zijn we rond bij klimaatverstoring, vervuiling en de instorting van biodiversiteit. De meeste mensen leven in de stad en dus ontgaat het ons hoe het een met het ander samenhangt. Al die kwalijke dingen spelen zich simpleweg buiten ons gezichtsveld plaats.

Permacultuur in de bres?

Gelukking zijn er ook andere geluiden.

Zo meldde de speciale UN rapporteur over voeding al in 2014 dat alleen kleinschalige agroecologie kan voorzien in de voedselbehoefte van de mensheid.

Agroecologie past uitstekend als een applicatie van permacultuur ontwerpfilosofie.

Ook bij de Europese Commissie en veel nationale overheden in Europa groeit de vanzelfsprekendheid van permacultuur als een waardevolle zienswijze inzake voedselvoorziening, klimaatadaptatie en bevolkingsbeleid.

Laten we een en ander met aandacht volgen.

The following two tabs change content below.
Bosbouw en Cultuurtechniek gestudeerd, Leraar Biologie en Nederlands geweest. IVN Schoolgids geweest. In West Australië en Caribisch Nederland gewoond. Nu vrijwillig projectleider bij diverse buurtmoestuinen. Lid van European Permaculture Network, International Permaculture Education Network en CoLab.

Laatste berichten van Leo (toon alles)

 Geplaatst door op 18 september 2018